Corso Zundert 2018

In 2018 hadden meer wagens dan ooit tevoren muziek in de optocht

Maximale beleving van Corso Zundert. Die slogan staat op de kaft van de Zonnewijzer, het programmaboekje. De buurtschappen en de organisatie hebben die belofte helemaal waargemaakt. Alle lof voor de grote variatie aan onderwerpen en vormen die aan jury en publiek voorbij zijn getrokken.
In deze inleiding wil de jury enkele opvallende zaken belichten.

Om te beginnen wil de jury laten weten mee te leven met de makers van The Last Yeti. Het is verschrikkelijk om na zo’n intensieve bouwperiode tijdens de optocht te moeten afhaken. Daarmee is de wagen zelfs gediskwalificeerd, want de tweede doorkomst voor de jury is niet bereikt. Hierbij is het reglement gehanteerd. Gelukkig is wel het puntenaantal van de jury bekendgemaakt, waardoor duidelijk is waar deze wagen in de uitslag zou zijn geëindigd.

Op het veilingterrein heeft de jury goed kunnen werken. De wagens kwamen in een traag tempo binnen, waardoor deze goed en tot in detail zijn waargenomen. Opvallend is dat het vooral in het begin even duurde voordat wagens zich aanboden en door de traagheid kwam de laatste pas om 12.30 uur binnen, waardoor ons overleg minder uitgebreid was dan gepland. Een aandachtspunt voor volgend jaar alstublieft.

De jury bestaat dit jaar niet uit zeven, maar uit zes personen. Omdat een jurylid wegens autopech onverhoopt moest afhaken. Dit heeft overigens geen invloed gehad op het proces.

Naast het opvallend grote scala aan onderwerpen en vormen, is opgevallen dat de aanwezigheid van beesten is gereduceerd, de figuratie niet de massaliteit heeft van 2017 en het kleurpallet wat minder uitbundig lijkt te zijn. Bovenal stemt het de jury tevreden dat er vaker geëxperimenteerd is.
Onze opmerkingen van de voorbije jaren hebben de hang naar diversiteit en vernieuwing gelukkig aangewakkerd. Vaker wordt er afgeweken van traditionele ontwerpen met de voorover liggende afbeeldingen.
We zien dit jaar een corso waarbij iedere ontwerper en ieder buurtschap een verhaal te vertellen heeft. Met fantastische figuratie, poëtische vertellingen, humor en out-of-the-box voortbewegingstechnieken. Het corso blijft zich hierdoor steeds vernieuwen en is vooruitstrevend in zijn soort.
De makers staan open voor kritiek en nemen commentaar serieus, zo blijft het corso altijd in beweging. We zien daarom uit naar de bespreking van dit juryrapport op 1 oktober.

Met het gebruik van muziek en andere geluiden gaat het de goede kant op, ze zijn dit jaar minder vervelend en dominant aanwezig en gelukkig steeds vaker een échte toevoeging op het getoonde. Toch is er nog veel te winnen met passende of experimentele muziek.
Het blijft een aandachtspunt. Soms ontstaat er binnen één creatie een kakofonie aan geluid omdat muziekstukken niet op elkaar zijn afgestemd. Opnieuw hebben we gezien dat wagens te kort achter elkaar rijden, waardoor de geluiden elkaar overstemmen. Hetzelfde geldt voor de muziekkorpsen die verstorend werken als ze te kort voor of achter een wagen lopen. Het publiek wordt geen rust gegund.
Waarom moet het corso in zo’n hoog tempo en zo compact voorbijtrekken? Dit past niet bij de waardigheid die de parade heeft afgedwongen.

Een zorg is zeker het gebruikte volume. Bij de tweede doorkomst, wanneer de uitslag bekend wordt gemaakt, is het volume soms zo hard dat de boodschap van omroepers niet verstaanbaar is. Een uiting van disrespect voor de omroepers en het publiek. Turn down the volume, is ons verzoek.

Hoewel de jury zich volledig richt op wat ze ziet, worden er kanttekeningen gemaakt bij de gebruikte teksten in de Zonnewijzer. Ze doet de aanbeveling de teksten vooral kort, verrassend, slogansimpel en daardoor multi-interpretabel te laten zijn. Want sommige teksten zijn te hoogdravend en dringen een bepaalde visie op die niet altijd wordt waargemaakt.

Na deze algemene opmerkingen gaat dit juryrapport verder met een uiteenzetting van de bevindingen per deelnemer. Als je leest, merk je een disbalans tussen kritiek en positieve geluiden. Dit is niet omdat het zo slecht is. De jury wil vooral meegeven waar het aan schort, wat er beter kan, naast de kwaliteiten. Nogmaals, om het niveau van het corso minstens op dat van 2018 te houden en waar mogelijk nog beter. Zoals vaste lezers weten, zijn de teksten ontdaan van clichébeleefdheden. Het is redelijk recht voor zijn raap.
We dagen de ontwerpers graag uit en laten ons volgend jaar weer graag uitdagen door het gebodene. Vat kritiek dus vooral op als opbouwend en niet als afbrekend.

Zo bij de middenmoot wordt in het juryrapport duidelijk dat de jury bestaat uit individuen die vanuit verschillende disciplines de creaties beleven en beoordelen. Hier zitten soms grote verschillen in. Er is geen poging gedaan deze verschillen weg te werken en een soort van ‘eensluidend oordeel’ te laten horen. Verschillende meningen mogen er zijn, ook binnen een jury en de ontwerpers en makers hebben naar ons idee het recht om te weten hoe verschillend er soms over iets wordt gedacht. Het heeft immers direct effect op de beoordeling.