Corso Zundert archief
Categorie
Wagen
Startnummer
16
Punten
505
In de ochtendnevel tussen de hoge heuvels komen drie Keltische stammen samen. Hun schilden glinsteren in het opkomende zonlicht.
In hun strijd tegen de Romeinen bundelen de stammen hun krachten tot één onverschrokken eenheid: de schildenmuur. In stilte benaderen ze de vijand, vastbesloten om hun land te verdedigen.

Foto's

Tip: swipe om te bladeren

  • Front, Foto Erwin Martens 1 / 63
    Foto Erwin Martens
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 2 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 3 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 4 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 5 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 6 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 7 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 8 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 9 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 10 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto Charles van Campenhout 11 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Paul Ranft 12 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Paul Ranft 13 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Paul Ranft 14 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Paul Ranft 15 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Charles van Campenhout 16 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Charles van Campenhout 17 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Charles van Campenhout 18 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Paul Ranft 19 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Paul Ranft 20 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Paul Ranft 21 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Paul Ranft 22 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 23 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 24 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 25 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 26 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 27 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto Judith van Aert 28 / 63
    Foto Judith van Aert
  • Front, Foto Paul Hermans 29 / 63
    Foto Paul Hermans
  • Front, Foto Paul Ranft 30 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Paul Ranft 31 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Paul Ranft 32 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Paul Ranft 33 / 63
    Foto Paul Ranft
  • Front, Foto Charles van Campenhout 34 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Charles van Campenhout 35 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Charles van Campenhout 36 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Charles van Campenhout 37 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Charles van Campenhout 38 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Eefje fotografie 39 / 63
    Foto Eefje fotografie
  • Front, Foto Eefje fotografie 40 / 63
    Foto Eefje fotografie
  • Front, Foto Eefje fotografie 41 / 63
    Foto Eefje fotografie
  • Front, Foto Eefje fotografie 42 / 63
    Foto Eefje fotografie
  • Front, Foto Eefje fotografie 43 / 63
    Foto Eefje fotografie
  • Front, Foto Eefje fotografie 44 / 63
    Foto Eefje fotografie
  • Front, Foto Eefje fotografie 45 / 63
    Foto Eefje fotografie
  • Front, Foto Eefje fotografie 46 / 63
    Foto Eefje fotografie
  • Front, Foto Eefje fotografie 47 / 63
    Foto Eefje fotografie
  • Front, Foto Erwin Martens 48 / 63
    Foto Erwin Martens
  • Front, Foto Erwin Martens 49 / 63
    Foto Erwin Martens
  • Front, Foto Erwin Martens 50 / 63
    Foto Erwin Martens
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 51 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 52 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto José van Trijp fotografie 53 / 63
    Foto José van Trijp fotografie
  • Front, Foto Sander Vlug 54 / 63
    Foto Sander Vlug
  • Front, Foto Sander Vlug 55 / 63
    Foto Sander Vlug
  • Front, Foto Sander Vlug 56 / 63
    Foto Sander Vlug
  • Front, Foto Ad van den Kieboom 57 / 63
    Foto Ad van den Kieboom
  • Front, Foto Ad van den Kieboom 58 / 63
    Foto Ad van den Kieboom
  • Front, Foto Anneke Ruys 59 / 63
    Foto Anneke Ruys
  • Front, Foto Charles van Campenhout 60 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Charles van Campenhout 61 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Charles van Campenhout 62 / 63
    Foto Charles van Campenhout
  • Front, Foto Charles van Campenhout 63 / 63
    Foto Charles van Campenhout

Video's

Corsosound

Juryrapport

Lof is er unaniem voor de tekeningen op de schilden. Zo strak geknipt, zo fraai in detail. Van de zwarte bomen in een veld van goud tot het Keltisch vlechtwerk dat in reliëf op de schilden ligt. Er is op deze knopen gestudeerd en research is een must als je zo’n specifieke vormgeving gebruikt. Op de schilden zitten zelfs bloedvlekken en er zijn happen uit geslagen. Dat tekent de ervaring, hardheid en onverslaanbaarheidvan dit leger. De kleuren zijn mooi, het gebruik van zilveren verf is hier effectief.

Tot zover de eensgezindheid binnen de jury.

De meningen zijn vooral verdeeld over de vormgeving van het geheel. Aan de kant van de minderheid wordt gezegd dat Front groots en meeslepend is, hoe klein van formaat het ook is. Ook omdat de suggestie dat er krijgsvolk onder de schilden zit, heel aannemelijk is. De verdeling van de schilden wordt hier gezien als een levendig patroon van kleuren. Met name de voorzijde wordt geroemd met het langwerpig schild met een uil. En bovenin twee uilenogen waardoor het lijkt dat het gevaarte je aankijkt. Die illusie wordt versterkt door twee gele schilden die symmetrisch aan de ogen, boven dit schild zijn geplaatst. Daardoor verandert de wagen in een soort gepantserde kever waarmee niet te spotten valt. De fantasie wordt hier in ieder geval geprikkeld.

Aan de andere zijde binnen de jury wordt de vorm te massief, vormloos, klein en als een soort blobgezien, waardoor het beeld minder kracht uitstraalt. Het zou spannender zijn als je in de gaten tussen de schilden iets kan zien van wie die schilden draagt. De kracht komt ook niet in de beweging terug, waarin de muur zich voortbeweegt, daarvoor is de beweging te soepel en monotoon. De schilden zijn zo random geplaatst dat je je niet kunt voorstellen dat er figuren achter zitten die de schilden vasthouden. Een re-enactmentmet echte personen kan de compositie misschien realistischer maken.

Dan de apotheose waarbij het pantser zwelt, de grote speren naar buiten komen, vaandels omhoog gaan en de kop van een draak opsteekt. De ene ervaart het als echt dreigend en heel geloofwaardig. Voor de ander is dit moment vooral humoristisch, geestig en niet overdonderend.