Foto's
Tip: swipe om te bladeren
Tip: blader met de pijltjestoetsen ← →
-
1 / 34
Foto Erwin Martens -
2 / 34
Foto Paul Ranft -
3 / 34
Foto Paul Ranft -
4 / 34
Foto Paul Ranft -
5 / 34
Foto Paul Ranft -
6 / 34
Foto Paul Ranft -
7 / 34
Foto Paul Ranft -
8 / 34
Foto SanderV -
9 / 34
Foto Paul Ranft -
10 / 34
Foto Paul Ranft -
11 / 34
Foto Joeri Sannen -
12 / 34
Foto Joeri Sannen -
13 / 34
Foto Paul Ranft -
14 / 34
Foto Paul Ranft -
15 / 34
Foto Paul Ranft -
16 / 34
Foto PositivePictureKie -
17 / 34
Foto SanderV -
18 / 34
Foto SanderV -
19 / 34
Foto Paul Ranft -
20 / 34
Foto PositivePictureKie -
21 / 34
Foto Paul Ranft -
22 / 34
Foto Paul Ranft -
23 / 34
Foto Paul Ranft -
24 / 34
Foto Paul Ranft -
25 / 34
Foto Malou Evers -
26 / 34
Foto Malou Evers -
27 / 34
Foto Bjorn van den Broek -
28 / 34
Foto Bjorn van den Broek -
29 / 34
Foto Paul Ranft -
30 / 34
Foto PositivePictureKie -
31 / 34
Foto SanderV -
32 / 34
Foto Paul Ranft -
33 / 34
Foto Malou Evers -
34 / 34
Foto Malou Evers
Foto Erwin Martens
Video's
Corsosound
-
Van kant showtrack
-
Van kant wachttrack
Juryrapport
Vaak is een woordgrap niet de beste basis voor een wagen. Zoals bij Van Kant. Het is flauw en wat kort door de bocht voor een zwaar thema als dit. De combinatie van kant en Magere Hein valt niet goed. Het kant is er te lieflijk voor. Hoewel er een prachtig motief van is gemaakt, strijdt het met de onderwerpkeuze. De dood is chique gekleed, wordt er een beetje soft van.
Het levert zo geen afschrikwekkend geheel op. Het had misschien geholpen als het beeld donker was, om een boodschap over te brengen. Het geheel zou angstaanjagend en genadeloos moeten zijn, in plaats van zo passief, zelfs tam.
Het is een rijdend beeld. Het ontbreken van een gelaat maakt het ook wat leger dan misschien bedoeld is.
De zeis lijkt op een bijl waarmee gezwaaid had mogen worden. Dát had indruk gemaakt. Hier blijft het bij een subtiele beweging van de hand van het skelet. Het houten handvat van de bijl is iets te plomp en had minder gemêleerd gestoken mogen worden om duidelijker hout te verbeelden. Dit zijn niet de grootste missers. Die zitten in de vleugels. Ze komen amateuristisch over, zijn lelijk en overheersen de teerheid van de rest, leiden daarmee de aandacht af van kleine bewegingen. Het gebruik van écht kant doorbreekt alle illusie die er nog is. Zijn de vleugels wel nodig? Heeft de dood vleugels? Hier hebben ze geen meerwaarde. Weglaten brengt het geheel meer in evenwicht. Het geluidsdecor is spannend en past bij de vertelling. Interessant is het om een figuur uit de fantasyachtige hoek te verbeelden. Origineel en opvallend is de werking met transparantie in een corsowagen. Complimenten daarvoor.
Het levert zo geen afschrikwekkend geheel op. Het had misschien geholpen als het beeld donker was, om een boodschap over te brengen. Het geheel zou angstaanjagend en genadeloos moeten zijn, in plaats van zo passief, zelfs tam.
Het is een rijdend beeld. Het ontbreken van een gelaat maakt het ook wat leger dan misschien bedoeld is.
De zeis lijkt op een bijl waarmee gezwaaid had mogen worden. Dát had indruk gemaakt. Hier blijft het bij een subtiele beweging van de hand van het skelet. Het houten handvat van de bijl is iets te plomp en had minder gemêleerd gestoken mogen worden om duidelijker hout te verbeelden. Dit zijn niet de grootste missers. Die zitten in de vleugels. Ze komen amateuristisch over, zijn lelijk en overheersen de teerheid van de rest, leiden daarmee de aandacht af van kleine bewegingen. Het gebruik van écht kant doorbreekt alle illusie die er nog is. Zijn de vleugels wel nodig? Heeft de dood vleugels? Hier hebben ze geen meerwaarde. Weglaten brengt het geheel meer in evenwicht. Het geluidsdecor is spannend en past bij de vertelling. Interessant is het om een figuur uit de fantasyachtige hoek te verbeelden. Origineel en opvallend is de werking met transparantie in een corsowagen. Complimenten daarvoor.