Corso Zundert archief
Heraldiek Laarheide

Waterbuffalo

Laarheide 2016

10e prijs
Categorie
Wagen
Ontwerper(s)
Harry van den Broek
Startnummer
19
Punten
508
Ereprijzen
3e publieksprijs
De waterbuffel is een oerdier, een koe uit het warme Azië. Neemt dagelijks een modderbad in het koele water. Deze buffel trekt zich met kracht los uit het water. Je ziet de vele moerasinsecten, visjes en reptielen op de rug van de buffel. Volume en kracht! Door details en beweging een levendig beeld. De ontwerper creëert een beeld van een realistisch dier en een speels kijkspel voor het publiek.

Foto's

Tip: swipe om te bladeren

  • Waterbuffalo, Foto Erwin Martens 1 / 7
    Foto Erwin Martens
  • Waterbuffalo, Foto Joeri Sannen 2 / 7
    Foto Joeri Sannen
  • Waterbuffalo, Foto Joeri Sannen 3 / 7
    Foto Joeri Sannen
  • Waterbuffalo, Foto Luzanne Foesenek 4 / 7
    Foto Luzanne Foesenek
  • Waterbuffalo, Foto Malou Evers 5 / 7
    Foto Malou Evers
  • Waterbuffalo, Foto Andre Roks 6 / 7
    Foto Andre Roks
  • Waterbuffalo, Foto Andre Roks 7 / 7
    Foto Andre Roks

Video's

Juryrapport

Het vooraanzicht is indrukwekkend. Een prachtige kop van een buffel die water spuit, is veelbelovend. Voorbijtrekkend wordt de wagen in rap tempo minder. De zijkant wordt een paarse brei. Wát een contrast in kwaliteit tussen de imposante voorkant en de rommelige achterzijde. Het verhaal van de modder waarin allerlei organismen voorkomen, lijkt een alibi om nog meer beestjes aan het dierentafereel toe te voegen. Over de kwaliteit van deze toevoegingen wordt binnen de jury wisselend gedacht. Waar de een deze omschrijft als ‘infantiele knuffels met weinig detail’ en ‘een wat flauwe verzameling van beestjes die niet écht geloofwaardig worden’, vindt een ander ze ‘humorvolle details, sfeervol, verfijnd, mooi qua beweging en leuk gemaakt met alternatief materiaal, waarmee de rug van het dier langzaam een landschap wordt’. Daaraan wordt wel gekoppeld dat de rug en onderkant te massief zijn, waardoor het dier een ongedefinieerd volume is. Het gewriemel haalt de kracht van het beest onderuit. Het afdruipende water komt over als een opgeschilderd motief en verliest daardoor aan kracht. Gevoelens van waardering, maar ook van bevreemding zijn er bij de kleuren die meteen de vergelijking met de ‘Milka-koe’ niet kunnen weerstaan. Wat overblijft is een wagen die heel veelbelovend begint en enigszins teleurstellend eindigt, met twee zeer uiteenlopende kwaliteiten.