Foto's
Tip: swipe om te bladeren
Tip: blader met de pijltjestoetsen ← →
-
1 / 10
Foto ErwinMartens -
2 / 10
Foto Joeri Sannen -
3 / 10
Foto Werner Pellis -
4 / 10
-
5 / 10
-
6 / 10
-
7 / 10
-
8 / 10
-
9 / 10
Foto Simon Romme -
10 / 10
Foto Simon Romme
Foto ErwinMartens
Corsosound
Juryrapport
De wagen veroorzaakt verdeeldheid bij de jury. Niet over de wagen zoals die
‘ingeklapt’ voorbijtrekt; dat wordt een nogal plompe en verhoudingsloze vorm
gevonden, met intrigerende zijkanten en een mooi gedetailleerde mandala in het
midden van die zijkanten, die de massief ogende voor- en achterkant doorbreekt.
Deze ronding blijkt een voorschot op het zonnebloempatroon dat volgt als de wagen
zich ontvouwt. De kleuren zijn mooi en warm. De gezichten zijn zwak van vorm en bij
het uitklappen blijken de zijkanten van de segmenten wat slordig afgewerkt.
Over de geslaagdheid van de wagen in ontvouwde toestand wordt wisselend
gedacht.
Voor een deel is het te weinig krachtig, te weinig spectaculair door de magere
vormgeving van de bloembladen, ze hadden massiever mogen zijn. Het lijnenspel is
te iel in verhouding tot het zware blok dat door de koppen gevormd wordt. De lijnen
en het midden van de zonnebloem op de zijkant van de wagen komen niet bij elkaar.
Een ander ziet dit lijnenspel als transparant en luchtig. Het complexe mechaniek van
het uitklappen, wordt ervaren als indrukwekkend en een extra spanning in wat er zou
worden gevormd. Dit had beter in beeld gebracht mogen worden. De duur en
snelheid waarmee dat gebeurt, zijn goed. De zonnebloem wordt centraal gezien in
de band tussen de twee broers.
Een wagen dus met letterlijk en figuurlijk twee gezichten..