Corso Zundert archief

Foto's

Tip: swipe om te bladeren

  • Quotum, Foto Sandra Dunk 1 / 21
    Foto Sandra Dunk
  • Quotum, Foto Werner Pellis 2 / 21
    Foto Werner Pellis
  • Quotum, Foto Werner Pellis 3 / 21
    Foto Werner Pellis
  • Quotum, Foto Werner Pellis 4 / 21
    Foto Werner Pellis
  • Quotum, Foto Werner Pellis 5 / 21
    Foto Werner Pellis
  • Quotum 6 / 21
  • Quotum, Foto Sandra Dunk 7 / 21
    Foto Sandra Dunk
  • Quotum 8 / 21
  • Quotum, Foto Sandra Dunk 9 / 21
    Foto Sandra Dunk
  • Quotum 10 / 21
  • Quotum 11 / 21
  • Quotum, Foto Werner Pellis 12 / 21
    Foto Werner Pellis
  • Quotum 13 / 21
  • Quotum 14 / 21
  • Quotum 15 / 21
  • Quotum 16 / 21
  • Quotum 17 / 21
  • Quotum 18 / 21
  • Quotum 19 / 21
  • Quotum 20 / 21
  • Quotum 21 / 21

Video's

Corsosound

Juryrapport

De lichamen van de koeien waren heel mooi en sprekend weergegeven en smolten samen tot een prachtig beeld. De geoormerkte beesten waren levensecht, de melkfabriek constructief en spannend verbeeld en zelfs consequent doorgevoerd in de uiers. Realisme versus surrealisme. Dat de binnenzijde soms transparant was gehouden hield het beeld spannend en in beweging. Een heel mooi hedendaags concept om een koe als fabriek te verbeelden. En dat was bijzonder goed gelukt. Alles klopte, de vorm van de koeien met de prachtige robuuste koeienlijven en grote melancholische koppen. Ook de binnenkant waar de machine huisde met hoekige elementen als de tandwielen, buizen en zuigers. Het contrast tussen het in- en exterieur van de koeien was schitterend verbeeld. De aaibaarheid van het een versus de kille efficiƫntie van het ander. De koeien imponeerden daardoor zowel door hun publieksgerichte blik, hun fysieke verschijning als door hun inhoud. De manier waarop de koeien waren opengewerkt leek vanzelfsprekend. Het leek alsof de fabriek de bloedsomloop van de koe had vervangen. Er werd nu permanent melk rondgepompt door de aderen in plaats van bloed. Met als bijkomende suggestie dat de koeien kant-en-klaar gepasteuriseerde melk produceerden. Er zat een lekje in het systeem, of wellicht hoorde het zo. De jury vond het wel mooi, die (Europese?)melkplas die ontstond onder de wagen. Zo worden dieren in onze huidige maatschappij vaak gezien en behandeld, als machines en dat was in deze wagen mooi tot uitdrukking gebracht. Een actueel en dicht bij huis thema. Het materiaalgebruik was goed, het tikwerk was fraai en de manier waarop het mechanische deel werkte subliem. Voor achter, links of recht overal was iets boeiends te zien. De wagen was van alle kanten even interessant. Eenvoudig maar krachtig en helder kleurgebruik. De kleur van de uiers was echt super. De wijze waarop verschillende soorten roze bloemen door elkaar heen werden gebruikt gaf een prachtig patroon te zien. Een wagen met een maatschappijkritische boodschap. Een fantastisch statement, niet drammerig of overdreven, maar helder, krachtig en eenvoudig. Men heeft een overtuigende manier gevonden om de boodschap over de industrialisering en het technologischer worden van de agrarische wereld over te brengen. Een serieuze, originele en vernieuwende wagen, die licht genoeg was aangezet om niet te detoneren in een corso en mensen toch aan het denken zet. Kortom uitmuntend.