Foto's
Tip: swipe om te bladeren
Tip: blader met de pijltjestoetsen ← →
-
1 / 20
-
2 / 20
-
3 / 20
-
4 / 20
Foto Van Hassel -
5 / 20
-
6 / 20
Foto Van Hassel -
7 / 20
Foto Van Hassel -
8 / 20
Foto Van Hassel -
9 / 20
-
10 / 20
-
11 / 20
Foto Werner Pellis -
12 / 20
Foto Werner Pellis -
13 / 20
Foto Werner Pellis -
14 / 20
Foto Werner Pellis -
15 / 20
Foto Werner Pellis -
16 / 20
-
17 / 20
-
18 / 20
-
19 / 20
-
20 / 20
Video's
Juryrapport
Met een stoet van bijna twintig galopperende paarden door en over elkaar heen, jaagt een door een
schare dolfijnen geflankeerde Poseidon door de zee. Een imposant gezicht, thematisch gedacht vanuit
de Griekse oudheid en zodanig uitgewerkt dat de mythologische context overtuigend is.
De wit met donkere ogen en neuzen getekende paarden zijn met een goed gevoel voor ritmiek
gecomponeerd. Dat bepaalt de krachtige dynamiek van de voorkant. Deze grafische aanpak geeft een
wat surrealistische, mythologische sfeer. De daarboven uittorende Poseidon, half man, half vis, met
het oranje lichaam, haar en baard in paars, contrasteert helder tegen de bebouwing in de straat.
De zijkanten van de wagen laten de zee zien. In paarse kleuren, waarin een school dolfijnen Poseidon
escorteert. Deze zijn, wat de beelddynamiek aangaat, rustig gehouden, en voeden zo de actie van
Poseidon met de paarden. De achterkant van het beeld speelt hier geen rol.
De jury is van mening dat deze wagen ten ondergaat aan goede bedoelingen. De wagen suggereert veel
beweging en moet bruisend overkomen. Echter de moeilijkheid zit in verschillende onderdelen die niet
goed bij elkaar komen, de kleur is warrig en laat de vormen niet stromen, wat duidelijk wel de
bedoeling is geweest.
Sommige vondsten vond de jury aardig, de dolfijnen aan de zijkant in combinatie met de paarden met
eendenvoeten. Maar het totaalbeeld is niet uitgesproken genoeg, maakte zelfs een chaotische indruk.
Poseidon vond men een te vriendelijk en haast stripachtig gezicht hebben. Niet echt de heerser over
de wereldzeeën.
Zelfs de voorkant van de hollende paarden, de sterkste kant van de wagen, maakte eerder het idee van
een berg opgetaste paarden, dan wild galopperende. Tussen de hoofden van de paarden zaten hele
mooie, markante, maar ook absoluut 'foute'. Wanneer je een ongetemd paard een soort vierkante
ezelskop geeft, verliest het beeld behoorlijk aan kracht.
Het grootste bezwaar van de jury was dat het eindresultaat zo rommelig was geworden. Als geheel
overtuigde de wagen niet.