Corso Zundert archief
Categorie
Wagen
Startnummer
4
Punten
439
Zenit is in de perspectiefleer het verdwijnpunt recht boven de waarnemer. Escher creëerde een cilindrisch perspectief waarmee hij in één prent meerdere malen het punt Zenit plaatste. Hierdoor ontstond een schijnbaar oneindig groot landschap waar boven en onder niet eenduidig vast te stellen zijn.(Naar analogie van "trappenhuis", M.C. Escher 1951).

Foto's

Tip: swipe om te bladeren

  • Zenit, Foto Van Hassel 1 / 6
    Foto Van Hassel
  • Zenit, Foto Van Hassel 2 / 6
    Foto Van Hassel
  • Zenit, Foto Van Hassel 3 / 6
    Foto Van Hassel
  • Zenit, Foto Van Hassel 4 / 6
    Foto Van Hassel
  • Zenit, Foto Van Hassel 5 / 6
    Foto Van Hassel
  • Zenit, Foto Marlou Sannen Foto Van Hassel 6 / 6
    Foto Marlou Sannen Foto Van Hassel

Video's

Juryrapport

Aankomend lijkt het even een futuristisch, wat ondefinieerbaar stuk architectuur. Maar je voelt dat er meer is en je ontdekt een krachtig ritme in de vormdelen die zich dan ontpoppen als trapdelen die kris -kras door de ruimte lopen; bevolkt door salamanders die eindeloos op weg lijken te zijn.

Een gedurfd concept dat door zijn ruimtelijke werking en perspectivische vertekening aan alle kanten zou moeten werken. Toch lukt dat niet helemaal. Daarvoor zijn de gebogen vormen net niet gespannen genoeg. Vooral één grote beweging die alle onderdelen van voor- naar achterkant aan elkaar zou kunnen binden ontbreekt.

Het is ook jammer dat de verticale richting niet genoeg wordt benadrukt. Daardoor blijft het luchtige beeld zwaar, de perspectieflijnen verdwijnen niet in een virtueel zenit.

Mooi is de zwarte draagconstructie. Door de lijnen in diagonalen te plaatsen krijgt die constructie een beeldende functie; hij versterkt de dynamiek van het geheel.