Klein Zundert
527 punten
Video's
Uitslag
-
Klein Zundert
Tiggelaar
503 punten
Molenstraat
472 punten
't Stuk
469 punten
Helpt Elkander
468 punten
't Kapelleke
463 punten
De oerknal is nog steeds gaande…
Wernhout
462 punten
Veldstraat
437 punten
Markt
433 punten
Klein-Zundertse Heikant
425 punten
Achtmaal
412 punten
Laer-Akkermolen
399 punten
Laarheide
393 punten
Stuivezand
378 punten
Poteind
373 punten
Raamberg
366 punten
De Berk
361 punten
Overige foto's
Bijzonderheden
De Optocht had vertraging en trok niet optimaal, dit kwam door het enorme warme weer.
Juryrapport algemeen
- Juryleden
- Wikke van Dijk, Marlies van Wijk, Schremmer, Jan Smeets, Frits Achten, Willem Brandt
De Ontmoeting met de Zon was 5 september 2004 voor vele duizenden mensen een zoete ontmoeting. Een stoet van 17 dahliawagens - juweeltjes merkte één van de juryleden op - maakte deze ontmoeting tot een waar feest voor alle toeschouwers.
We lazen in de, keurig samengestelde, informatie van de organisatie, dat de buurtschappen van Zundert dit huzarenstukje voor maar liefst de 63e keer opvoerden. Het weer was schitterend en het schouwspel, dat werd gepresenteerd, verrassend. Niets oubolligs of alleen iets voor de oudere Zundertenaar. Integendeel, de jeugd is nadrukkelijk aanwezig en laat zich kennen als de kurk waar het Bloemencorso van vandaag en ongetwijfeld ook dat van morgen op drijft. Dat zit wel goed.
De creativiteit van de ontwerpers, de techniek van de bouwers en de inzet van de vele mensen uit de buurtschappen tekenden voor een imposant Bloemencorso 2004. De organisatie klopte tot in ieder detail. Misschien is de openheid (en hulpvaardigheid) van de buurtschappen en hun ontwerpers naar elkaar, de oorzaak van het feit, dat de vakjury de laatste jaren niet meer in staat is om een vernieuwingsprijs te geven. Vernieuwingen zien we elkaar in rap tempo opvolgen en vernieuwende elementen blijven in een het zelfde corso niet tot één wagen beperkt. Het sterke gebruik van het natuurlijk overkomend hout, stroboscopische effecten, gebruik van andere materialen op in het oog vallende details, vitrages van bloemen etc.
Wat de vakjury ook dit jaar weer opviel was, dat vele wagens juist in de straat nog eens aan pracht en indrukwekkendheid wonnen. Het blijft natuurlijk de kunst om de wagen zo te ontwerpen, zo te bouwen, zo van kleur te voorzien, dat zij juist in de straat voor verrassing zorgt. En dat aan alle kanten van de wagen. Het Bloemencorso maakt hierin de laatste jaren een goede ontwikkeling door.
De vernieuwingsprijs stelt de vakjury ook dit jaar weer voor een probleem. De jury vindt het desondanks van belang om de prijs te handhaven. Het is een van de prijzen om mee richting te geven aan de ontwikkeling van het Bloemencorso.
De tijdsfactor is een belangrijk gegeven in de zorgvuldigheid waarmee de vakjury zich van haar opdracht kan kwijten. Dit jaar is door, buiten de vakjury gelegen, omstandigheden opnieuw de tijd tekort geweest om tot een zorgvuldige afweging te komen van alle wagens en toekenning van de vernieuwingsprijs. De vakjury heeft zich hierop inmiddels beraden en zal vanaf volgend jaar, voor de uitvoering van haar opdracht, haar eigen tijdschema aanhouden.
Zoals gezegd maakten ‘de juweeltjes’ de vele duizenden mensen van buiten Zundert duidelijk waarin een kleine gemeenschap groot kan zijn. Het Zundertse Bloemencorso is in vele aspecten een kostbaar en niet te evenaren bezit van allen die van de Zundertse gemeenschap deel uitmaken.
We lazen in de, keurig samengestelde, informatie van de organisatie, dat de buurtschappen van Zundert dit huzarenstukje voor maar liefst de 63e keer opvoerden. Het weer was schitterend en het schouwspel, dat werd gepresenteerd, verrassend. Niets oubolligs of alleen iets voor de oudere Zundertenaar. Integendeel, de jeugd is nadrukkelijk aanwezig en laat zich kennen als de kurk waar het Bloemencorso van vandaag en ongetwijfeld ook dat van morgen op drijft. Dat zit wel goed.
De creativiteit van de ontwerpers, de techniek van de bouwers en de inzet van de vele mensen uit de buurtschappen tekenden voor een imposant Bloemencorso 2004. De organisatie klopte tot in ieder detail. Misschien is de openheid (en hulpvaardigheid) van de buurtschappen en hun ontwerpers naar elkaar, de oorzaak van het feit, dat de vakjury de laatste jaren niet meer in staat is om een vernieuwingsprijs te geven. Vernieuwingen zien we elkaar in rap tempo opvolgen en vernieuwende elementen blijven in een het zelfde corso niet tot één wagen beperkt. Het sterke gebruik van het natuurlijk overkomend hout, stroboscopische effecten, gebruik van andere materialen op in het oog vallende details, vitrages van bloemen etc.
Wat de vakjury ook dit jaar weer opviel was, dat vele wagens juist in de straat nog eens aan pracht en indrukwekkendheid wonnen. Het blijft natuurlijk de kunst om de wagen zo te ontwerpen, zo te bouwen, zo van kleur te voorzien, dat zij juist in de straat voor verrassing zorgt. En dat aan alle kanten van de wagen. Het Bloemencorso maakt hierin de laatste jaren een goede ontwikkeling door.
De vernieuwingsprijs stelt de vakjury ook dit jaar weer voor een probleem. De jury vindt het desondanks van belang om de prijs te handhaven. Het is een van de prijzen om mee richting te geven aan de ontwikkeling van het Bloemencorso.
De tijdsfactor is een belangrijk gegeven in de zorgvuldigheid waarmee de vakjury zich van haar opdracht kan kwijten. Dit jaar is door, buiten de vakjury gelegen, omstandigheden opnieuw de tijd tekort geweest om tot een zorgvuldige afweging te komen van alle wagens en toekenning van de vernieuwingsprijs. De vakjury heeft zich hierop inmiddels beraden en zal vanaf volgend jaar, voor de uitvoering van haar opdracht, haar eigen tijdschema aanhouden.
Zoals gezegd maakten ‘de juweeltjes’ de vele duizenden mensen van buiten Zundert duidelijk waarin een kleine gemeenschap groot kan zijn. Het Zundertse Bloemencorso is in vele aspecten een kostbaar en niet te evenaren bezit van allen die van de Zundertse gemeenschap deel uitmaken.