Corso Zundert 2025

Opnieuw hebben de deelnemers aan Corso Zundert 2025 zichzelf, maar ook het publiek en de jury uitgedaagd. Wat heerlijk dat daarmee het evenement de status van ’s werelds grootste corso weer heeft bevestigd.

Het uitdagen van het publiek zit dit jaar ook in zaken die we in het leven kennen en mogelijk ervaren, we kunnen ze ook woorden geven. Maar deze op een kunstzinnige wijze brengen in de vorm van een voorstelling, dat valt niet mee. Hoe maak je het ontastbare tastbaar? Denk daarbij aan muziek, een dagdroom, hitte, een trip, het heelal of het geloof. Ontwerpers en bouwers zijn daarin geslaagd en dat is heel knap.

Als er zoveel creativiteit is in het ontwerpen, valt het op dat opnieuw en relatief veel is teruggevallen op dieren of beestachtigen in de voorstellingen, op meer en minder prominente posities van de wagens. Daarentegen is er dit jaar één abstracte bijdrage.

Iets anders waarvan we dachten dat er langzaam afscheid van is genomen: een deelname waarbij het publiek niet aan beide kanten de zelfde beleving is voorgeschoteld. Daarmee doe je de helft van de toeschouwers tekort.

Het lijkt of het verven van dahlia’s noodzaak is geworden om in een corso op dit niveau te kunnen presenteren. Dat kleuren wordt door sommigen heel zorgvuldig en bewust gedaan. Andere deelnemers slaan op dit vlak de plank finaal mis. De bloemen worden daar dichtgespoten waardoor de structuur niet meer zichtbaar is. De dahlia’s zijn dan niet meer dan een ondergrond. Waar gespoten is na het tikken van de dahlia’s, zien we soms verfspatten zitten op de bloemen daarnaast. We hebben er begrip voor dat het kleurenpalet beperkt is en dat er een wens is om dit te vergroten, maar sla hierin niet door en als je echt andere kleuren nodig hebt, en ga er bewust mee om. Met respect voor de dahlia.

We vragen aandacht voor de mensen bij de wagen die geen figurantenrol hebben. We zien dat bij sommige deelnemers de duwers de uitvoering in de weg staan. Bij het ontwerpen kun je daar rekening mee houden. We zien soms erg veel begeleiders bij een wagen. We vinden ook dat veiligheid boven alles gaat en het is goed dat ze afwijkend en neutraal gekleed zijn. Maar bij sommige wagens lijken het er wel erg veel te zijn.

Het jurysysteem waarmee wordt gewerkt is gebaseerd op het beoordelen van twee vertoningen per deelnemer. Eenmaal op het tentoonstellingsterrein en eenmaal op de route. Dat is cruciaal om de wagens optimaal te kunnen beoordelen en om in zo’n korte tijd (bij de tweede doorkomst al) een deugdelijke uitslag te kunnen hebben.
Al enkele jaren lukt het niet alle deelnemers om op tijd op het tentoonstellingsterrein te zijn. Iedere keer zit dat het proces van jureren in de weg. Dit jaar loopt het helemaal de spuigaten uit want voor het afgesproken tijdstip van 11.00 uur zijn er nog maar acht wagens binnen. Een kwart (!) van de deelnemers is zelfs zo laat (na 12.00 uur) dat de jury van deze wagens geen eerste indruk krijgt. Daarbij hebben we alle begrip voor zaken als overmacht en pech, maar willen wel meegeven hoe dit de werkwijze van jureren verstoort. Gevolgen voor de uitslag zijn niet aanwijsbaar, omdat ieder jurylid vanuit professionaliteit de deelnemers tijdens de eerste doorkomst beschouwt en beoordeelt. Wel is duidelijk dat bijvoorbeeld niet alle details daarin kunnen worden meegenomen, die in de ochtend wel worden gezien.

Opnieuw wordt aandacht gevraagd voor de dahlia’s die van de wagen vallen. Die blijven vaak liggen op de grond en vormen daar vanwege de spijkers een gevaar voor personen die over de weg lopen.

Met veel respect heeft de jury gezien hoe onder erg warme omstandigheden alle deelnemers zich hebben gepresenteerd. Waardering is er op dit vlak ook voor de muziekkorpsen. Viel Corso Zundert in 2024 op de warmste 1 september ooit gemeten, dit jaar gebeurde dat op de warmste 7 september ooit. Het evenement wordt met recht een Ontmoeting met de zon genoemd.

Dan is daar het juryrapport. Een goede uitslag is er een die je kunt uitleggen, dat is het adagium van deze jury. Ieder jurylid draagt eraan bij dat de plek in de uitslag wordt verantwoord richting de deelnemers. We weten dat meningen kunnen verschillen. Dat gebeurt ook binnen de jury en dan wordt in het rapport uitgelegd, waar die oordelen uiteen liggen.

Lezers van dit juryrapport kunnen het niet eens zijn met het oordeel zoals dat is omschreven. Soms is het hard en is er enig incasseringsvermogen nodig. Maar het is wel eerlijk en om bij te dragen aan de ontwikkeling, is het ook zo opgeschreven. Misschien helpt het iets om te weten dat de jury voor iedere deelnemer, van de nummer 20 tot en met de winnaar, enorm veel respect heeft. Samen hebben zij weer een fenomenaal corso weggezet en het voelt soms licht gênant om een deelname op een lage plaats in de uitslag te zien staan. Het element competitie is nu eenmaal een van de pijlers van Corso Zundert en daar is vanuit de jury weer uitvoering aan gegeven. Naar eer en geweten en vooral met veel plezier en trots om deze bijdrage te kunnen leveren.